Na de val van de Han viel het grote Chinese rijk uiteen in drie brokken. Het noorden werd veroverd door Cao Cao. Zijn zoon Cao Pi stichtte de Wei dynastie. Liu Bei won het westen en stichtte het koninkrijk Shu Han. In het zuiden was generaal Sun Quan het sterkst, zijn koninkrijk kreeg de naam Wu.
De periode van de drie koninkrijken staat in de Chinese geschiedenis beschreven als " romantische " periode, later beschreven door heel wat auteurs. Het boek " De romance van de drie koninkrijken " geschreven tijdens de Ming dynastie werd een van de belangrijkste Chinese klassiekers.
Ook werd door historici heel wat gediscuteerd over wie nu eigenlijk de titel van keizer toekwam. Uiteindelijk werd gekozen voor Wei.
Gedurende deze korte periode probeerde elk van de drie heersers het land opnieuw te herenigen, elk van hen eiste de titel van keizer op. Ondanks de voortdurende staat van oorlog vestigden de drie heersers hun aandacht vooral op de reorganisatie van hun land en het herstel van de sociale orde en de economie, de grote periode van West Han indachtig.
Over de diverse Wei, Wu en Shu Han koningen valt weinig te vertellen. In 263 verovert de laatste Wei keizer Yuandi het grondgebied van zijn rivaal Shu Han. Twee jaar later echter wordt hij zelf ten val gebracht door een generaal, Sima Yuan, de stichter van de Chin ( Jin ) dynastie. Voor het vervolg van het verhaal, kijk naar " periode van scheiding ". |
